Dating Tips voor Verlegen Mannen: Zo Overwin Je Nerveusheid Op Echt Datum

alt

Je zit op de bank, je smartphone trilt. Het is haar. Die vrouw die je sinds drie maanden elke dag op Instagram stalkt. En nu, eindelijk, zegt ze: ‘Laten we iets gaan drinken?’ Je hart slaat als een koe die in een discotheek valt. Je zweet, je tong klemt, je denkt: ‘Wat als ik iets stoms zeg? Wat als ze me haat?’ En dan… stopt alles. Je antwoordt met ‘oke’, maar binnenin ben je al op de vlucht.

Wat is dit eigenlijk? Een date met een verlegen man?

Dit is geen film. Dit is geen romantische scène met jazzmuziek en een glas wijn. Dit is een echte, bloedende, zweetende, trillende, ademloze confrontatie met je eigen hersenen. En die hersenen? Die zijn opgesloten in een kamer met een knop die zegt: ‘Druk hier en je bent een idioot.’ Dat is nervositeit. Niet angst. Niet schyn. Dat is je limbisch systeem dat denkt dat je op het punt staat om vermoord te worden… door een vrouw die misschien wel een paar keer lacht.

Je denkt: ‘Ik ben gewoon verlegen.’ Nee. Je bent niet verlegen. Je bent ongereed. Je hebt nooit geleerd hoe je met een vrouw praat die niet je moeder is. En dat is geen tekort aan karakter. Dat is een vaardigheid. En vaardigheden leer je. Net zoals je leert fietsen. Of een koffiemachine bedienen. Of een vrouw op een date niet laten denken dat je een robot bent die zijn enige programma is: ‘Zeg niks en probeer niet te stikken.’

Hoe krijg je het? De 3 stappen die werken (en niet die stomme tips van YouTube)

Stap 1: Begin met kleine dosissen. Geen date met een vrouw die je 6 maanden geleden op een feestje zag. Begin met een koffie met een vrouw die je kent, maar niet als potentiële partner. Een collega. Een vriendin van een vriend. Iemand waar je geen ‘alles of niets’ aan hangt. Je wilt niet dat je hersenen denken: ‘Dit is de enige kans op liefde!’ Neen. Je wilt dat ze denken: ‘Hij is een beetje raar, maar leuk.’

Stap 2: Maak een script. Niet een monoloog. Een dialoog. Schrijf drie vragen op. Niet: ‘Wat vind je van het leven?’ Dat is een vraag voor een therapeut. Schrijf: ‘Wat was je laatste echte lach?’ Of: ‘Wat is het stomste wat je ooit hebt gedaan om aandacht te krijgen?’ Deze vragen zijn open, maar niet intimiderend. Ze nodigen uit. Ze geven ruimte. En ze zijn niet zo onthullend als ‘Hoeveel mensen heb je ooit geneukt?’

Stap 3: Gebruik lichaamstaal als je woorden falen. Als je geen zin hebt om te praten? Lach. Knik. Kijk haar in de ogen. Niet als een boer die een koe inspecteert. Maar als een man die haar echt ziet. Je hoeft geen stand-up comedian te zijn. Je hoeft geen filosoof te zijn. Je hoeft alleen maar aanwezig te zijn. En dat is iets wat de meeste mannen niet doen. Ze praten. Ze praten. Ze praten. En dan stopt de vrouw. Niet omdat ze je niet leuk vindt. Maar omdat ze zich voelt als een interviewpartner in een tv-show over sociale angst.

Een man en vrouw ontmoeten elkaar in een café, hij kijkt haar aan met rustige aandacht, een briefkaart met vragen ligt op de tafel.

Waarom is dit zo populair? Omdat de meeste mannen het verkeerd doen.

Je denkt dat vrouwen houden van de man die alles weet. Dat ze dol zijn op de vent die over kunst, politiek en de beste keukenwijn praat. Nee. Ze houden van de man die zichzelf is. En als je verlegen bent? Dan ben je eerlijk. Dat is zeldzaam. In een wereld waar iedereen zich aanpast, een masker draagt, een profiel maakt met 17 foto’s en een bio vol met ‘adventurer’ en ‘coffee lover’, ben jij de enige die echt is. En dat is sexy.

Ik heb in Berlijn een vrouw ontmoet die me zei: ‘Jij praat niet veel, maar als je iets zegt… dan voelt het alsof je het echt meent.’ Dat was geen compliment. Dat was een oproep. En ik had geen idee wat ik moest zeggen. Ik had gewoon… gevoel. En dat is meer waard dan duizend grappige memes.

Een man in een T-shirt met een kat staat stil bij een straatmuzikant in Barcelona, hij kijkt aandachtig, geen woorden, alleen aanwezigheid.

Waarom is dit beter dan ‘gewoon doen wat anderen doen’?

De meeste datingtips voor verlegen mannen zeggen: ‘Wees zelfverzekerd!’ ‘Wees chique!’ ‘Wees dominant!’

En dan probeer je een act te spelen. En het mislukt. En dan denk je: ‘Ik ben een faalhaas.’

Maar wat als je niet moet spelen? Wat als je gewoon… jezelf kunt zijn? En als je dat doet? Dan geef je haar de kans om hier te zijn. Niet met een masker. Niet met een script. Niet met een plan B. Maar met jou. En als ze dat wil? Dan is het echt. En als ze het niet wil? Dan is het ook goed. Want je hebt jezelf niet verloren. Je hebt jezelf niet verkocht.

Ik heb een man in Barcelona ontmoet. Hij was 42, verlegen, en sprak geen Spaans. Hij had een T-shirt met een kat erop, en hij stond 20 minuten stil bij een straatmuzikant. Hij zei niets. Hij keek alleen. En toen de muzikant ophield, keek hij hem aan en zei: ‘Dat was mooi.’

Die vrouw die hem later dat avond sprak? Ze zei: ‘Je bent de enige man die ooit naar muziek luisterde… zonder te praten.’

Welke emotie krijg je?

Je krijgt geen high. Geen adrenaline. Geen ‘ik ben een god’. Je krijgt rust. Diep, zwaar, warme rust. De rust van iemand die niet probeert te imiteren. Die niet probeert te winnen. Die gewoon… is.

En dat is de grootste high van allemaal.

Je zult niet altijd slagen. Dat is normaal. Ik heb in Parijs een date gehad waar ik 45 minuten lang alleen ‘uhm’ zei. Ze lachte. En ze zei: ‘Je bent alsof je een boek leest… en je bent bang dat je de bladzijde om slaat.’ Ik zei: ‘Dat ben ik.’ En ze gaf me haar nummer.

Je zult geen perfecte dates hebben. Je zult je verliezen in stiltes. Je zult je zenuwen verliezen in de lift. Je zult jezelf willen vermoorden als je iets stoms zegt.

Maar je zult ook ontdekken dat stiltes niet leeg zijn. Ze zijn vol. Vol van de ruimte waarin iets echt kan groeien. En dat, mijn vriend, is de enige echte romantiek die er is.

Je hoeft niet te veranderen. Je hoeft niet te schitteren. Je hoeft alleen maar aanwezig te zijn. En als je dat doet? Dan ben je al de man die ze zocht. Alleen… ze wist het nog niet.