Relatiecoaching voor pasgetrouwden: wat werkt echt en waarom je het nodig hebt
- jan, 7 2026
- 0 Reacties
- Esmee van Dijk
Je hebt haar gevonden. Je hebt haar gevraagd. Ze zei ja. Je hebt de ring, de feestdag, de foto’s met de ouders die bijna in tranen uitbarsten. En nu? Nu ligt ze naast je in bed, haar ademhaling zacht, haar lichaam warm - en je voelt je alleen. Niet omdat ze weg is. Maar omdat jullie niet meer praten. Niet echt. Niet zoals vroeger. Niet zoals je dacht dat het zou zijn.
Relatiecoaching voor pasgetrouwden? Dat klinkt als iets voor mensen met een probleem. Maar luister: de beste tijd om een relatie te redden is voordat ze kapot is. Niet na drie maanden ruzie over de wasmand. Niet na een week waarin je alleen maar via WhatsApp praat. Niet na een maand waarin je haar ‘ik hou van je’ als een verplichting voelt. Nee. De beste tijd is nu. Nu, terwijl je nog alle hoop hebt. Terwijl je nog niet elke klik in haar stem hoort als een dreiging.
Relatiecoaching is geen therapie. Het is geen gesprek met een psycholoog die je vraagt hoe je je voelde toen je vijf was. Het is een praktische, snelle, vaak ongemakkelijke training. Twee mensen. Een coach. Een paar uur. En een paar dingen die je nooit meer zult vergeten. Het kost tussen de €150 en €350 per sessie. Ja, dat klinkt duur. Maar vergeleken met een echtscheiding die €15.000 kost en je ziel kapotmaakt? Dat is een koffie met een stukje taart.
Waarom is het zo populair? Omdat jonge paren nu eindelijk begrijpen: liefde is geen toeval. Liefde is een vaardigheid. Net als fietsen. Of koken. Of een goed gesprek voeren zonder je te verstoppen achter je telefoon. Je kunt niet gewoon ‘vanzelf’ goed zijn in een relatie. Dat is alsof je denkt dat je een Ferrari kunt besturen zonder les te volgen. Je crasht. En dan ben je niet alleen met een kapotte auto. Je bent ook met een kapotte liefde.
Ik heb zelf een paar jaar geleden een coach ingehuurd met mijn ex. We waren pas een jaar getrouwd. We hadden een huis, een hond, en een stilte die je kon snijden. De coach vroeg ons: ‘Wat is het laatste echte gesprek dat jullie hadden?’ We keken naar elkaar. Geen van ons kon het zich herinneren. Ze vroeg: ‘Wanneer was de laatste keer dat je haar echt hebt geluisterd - zonder te denken aan wat je zou zeggen terwijl ze praatte?’ We stonden stil. Het was drie weken geleden. Bij het ontbijt. Toen ze vroeg of ik haar moest helpen met haar moeder. Ik zei ‘ja’ en keek naar mijn telefoon.
De coach gaf ons twee regels. Eén: Elke avond, 10 minuten. Geen telefoon. Geen TV. Geen ‘ik ben moe’. Twee: Geen ‘jij’-zinnen. Geen ‘jij doet dit altijd’. Geen ‘jij bent te gevoelig’. Geen ‘jij’. Alleen ‘ik’. Ik voelde me... Ik voelde me ongemakkelijk. Maar het werkte. We begonnen weer te praten. Niet om op te lossen. Maar om te voelen.
Wat krijg je als je het doet? Je krijgt een taal. Een taal die je niet wist dat je verloren had. Je leert hoe je zegt: ‘Ik voel me onzichtbaar als je alleen maar ‘oké’ zegt als ik iets belangrijks vertel.’ Je leert hoe je zegt: ‘Ik heb een behoefte aan rust, niet aan een oplossing.’ Je leert hoe je haar aanraakt zonder dat het een voorbereiding is voor seks. Dat is het grote geheim: relatiecoaching herstelt de intimiteit - niet de seks. De seks komt vanzelf terug. Maar de intimiteit? Die moet je bouwen. En dat doe je met woorden. Niet met kussen. Niet met cadeautjes. Met woorden.
En ja, het is ongemakkelijk. Het voelt als openen van een wond die je dacht dat hij was genezen. Maar als je niet doet wat je nodig hebt, dan verliest je niet alleen haar. Je verliest jezelf. Je verliest de man die je wilde zijn. De man die haar aankeek alsof ze de zon was. Die man is er nog. Hij ligt alleen onder de stof van vergetenheid.
Je denkt misschien: ‘Wij zijn toch niet zoals die andere stellen met hun therapie en journaling.’ Maar luister. Die andere stellen zijn niet gek. Ze zijn slim. Ze weten dat liefde geen film is. Dat het geen ‘happily ever after’ is. Dat het een dagelijkse keuze is. En jij? Jij hebt gekozen. Je hebt haar ja gezegd. Nu moet je kiezen: blijf slapen... of word wakker.
Je kunt dit doen met een online coach. €120 voor een pakket van drie sessies. Of je gaat naar een lokale therapeut. Die kost €90 per uur. Maar het belangrijkste? Niet de prijs. Niet de locatie. Het is de moed. De moed om te zeggen: ‘Ik wil beter. Ik wil niet alleen zijn, terwijl ze naast me ligt.’
En als je het doet? Dan krijg je een ander gevoel. Niet het gevoel van ‘we zijn nog steeds samen’. Maar het gevoel van ‘we zijn samen - echt’. Het gevoel dat je haar niet nodig hebt om gelukkig te zijn. Maar dat je haar wilt - omdat ze jou maakt tot de man die je altijd wilde zijn. Dat is de emotie. Dat is de prijs. Dat is de waarde. En dat is waarom je het nodig hebt.